Tuzla

Ben Hilal. Geceliği seçtim, o yüzden hemen anlatayım: Tuzla’ya gece yarısı geldiğimde Marmaray’ın ışıklarını geride bırakır, Aydıntepe’nin sessiz sokaklarına dalarım. İçimde hâlâ yolculuğun sıcaklığı, tenimde dışarıdan taşıdığım serinlik var. Şifa Mahallesi’nden Mimar Sinan’a, Tersane’nin loş ışıklarına kadar her adımda seni düşünürüm. Kendi yerimde, kalın perdeler kapalı, yatak başucundaki küçük lambayla beklerim. Gecelik demek, acele yok; …

Marmaray’dan inip Şifa Mahallesi’ne doğru yürürken adımlarım kendiliğinden hızlanıyor. İçimde biriken o sıcaklık, sadece birinin dudaklarını tenimde hissetmekle geçecek gibi. Tuzla’nın akşamüstü kalabalığı arasında gözlerimi kapatıp hayal ettiğim sahne netleşiyor: yumuşak bir ışıkta, yavaşça diz çöken ve bana tüm dikkatini veren bir ağız. Pelitli yönünden esen serin rüzgar bile tenimi daha da kızdırıyor. Bu saatten …

Benim için en tatlı saat, İstanbul’un Tuzla’sında Marmaray’ın üstünden geçen güneş ışığı odanın camına vurduğunda başlıyor. İçmeler’den Şifa Mahallesi’ne doğru hafif esen rüzgâr, tenime yapışmış tuz tadını getiriyor ve ben sadece bunu tatmak isteyen birini bekliyorum. Uzun, ince kollarım yatağın kenarına dökülürken, parmak uçlarım yavaşça dudaklarına değiyor. O saniyede ne kadar hareketli, ne kadar sessiz …

Bazen içimde öyle bir kıpırtı uyanıyor ki, kendimi Tuzla’nın akşam rüzgarına bırakıp Marmaray’ın sesini dinlerken bile arzularım kabarıyor. Aydıntepe’den Pelitli’ye kadar uzanan bu sahil şeridinde dolaşırken, tenimde hissettiğim serinlik bile kısa süre sonra yerini sıcak bir dokunuşa bırakıyor. Mimar Sinan’ın dar sokaklarında ya da Şifa Mahallesi’nin tenha köşelerinde, yalnızca seninle paylaşmak istediğim bir gece düşlüyorum. …