Pendik

Viaport’un ışıklı koridorunda ağır ağır yürüyordum. Koku ilk önce fark edildi. Tenimden yükselen hafif misk, kalabalığın içinden sıyrıldı ve bir an herkes sustu. Bu zayıf beden her hareketi net gösteriyor. Üstümdeki ince kumaş altında hiçbir şey saklamıyor. Parmaklarım uzun, kalçalarım dar. İnsanın gözü nereye kayacağını şaşıyor. O an göz göze geldik. Gözlerimi indirmedim. Konuşmadan, ellerimle …

Elimi ilk uzattığım anda avucumda hissettiğim o sakin ama ısrarcı sıcaklık, bütün tereddütleri eritiverdi. Kurtköy’den Marmaray’a kadar uzanan bu gece, Pendik Sahili’nin tuzlu rüzgârı eşliğinde, Yat Limanı’nın loş ışıklarında bir süreliğine zaman durdu. Kaynarca’nın sessiz sokaklarında dolaşırken bile, tenimin her noktası hâlâ o ilk dokunuşun izini taşıyor. Birbirimize dokunmadan önce bile, fetişin sesi kulaklarımızda çınlıyordu; …

İçimi bir elektrik kaplıyor. Asansörün kapıları açılır açılmaz, yeni gelen sesler koridorda yankılanıyor. Birkaç adım atıp kapıyı aralıyorum. Yat Limanı’nı gören camlar, dışarıdaki ışıklarla birlikte odanın içini daha da geriyor. Sabiha Gökçen’den inen misafirler, Viaport’tan gelen kalabalık… hepsi bir anda burada, aynı nefeste. Fısıltılar çoğalıyor, nefesler birbirine karışıyor; ben ise tam ortada, her dokunuşu hissederek …

Sabiha Gökçen’e inen son uçakların motor sesi kesildiğinde Pendik Sahili’nde yalnız yürümeye başlıyorum. Parmak uçlarım rüzgârın serinliğinde ürperirken içimde hâlâ sıcak bir nabız atıyor. Yat Limanı’ndaki ışıklar sönmeye yüz tutmuşken bile tenimde bıraktığın izlerin sıcaklığı sürüyor. Her buluşmada aynı ritim tekrarlanıyor; önce yavaş, sonra kesintisiz bir tempo. Göğüslerim avuçlarına tam oturuyor, kalçalarım hafifçe kıpırdandığında kendini …

Viaport’un ışıklı caddelerinden Marmaray’ın dolgun sesine kadar Pendik’in her köşesini biliyorum. Bir gün Yat Limanı’na bakan geniş pencereli bir odada, ertesi gün Kurtköy’ün sakin bir rezidansında yağlı ellerimle gerilimi sıfırlıyorum. Parmak uçlarım sırtında dolaşırken omuzlarından bel çukuruna kadar her kasın nasıl gevşediğini hissediyorum; nefesin ritmi yavaşlıyor, tenin ısınmaya başlıyor. İki saatlik masaj seansını kendimi de …

Kendimi uzun boylu ve ince bir vücutla tanımlıyorum; her hareketimde hafiflik ve esneklik hissediliyor. Pendik Sahili’nde sabah koşusu yaparken bile aklımda buluşmaların heyecanı oluyor; Marmaray’dan inip Kaynarca’ya yürüdüğümde bile tenimde aynı kıpırtı devam ediyor. Birlikte geçireceğimiz saatlerde bedenimin her kıvrımını keşfetmeni istiyorum. Viaport’un kalabalığından uzak, sakin bir otel odasında ya da Kurtköy’deki sakin bir rezidansta …

Çantamı Marmaray’dan inip sahile doğru yürürken bile içimden bir heyecan yükseliyor. Dersler biter bitmez bu kıyıya geliyorum; Pendik Sahili’nin serin rüzgarı tenimi okşarken, akşamın yavaş yavaş inen ışığı ten rengimi daha da kızdırıyor. Kurtköy’den Kaynarca’ya kadar uzanan bu sahil şeridinde, üniversiteli kimliğimin getirdiği özgürlükle, gerçekten aradığın türden bir yakınlık sunuyorum. Viaport’un ışıklı vitrinleri altında başlayan …

Pendik Sahili’nde akşamüstünün nemli rüzgarı tenimi sararken, Kaynarca yönünden gelen otobüsün kapıları açılır açılmaz kendimi yat limanına yakın bir sokağa atıyorum. Viaport’un ışıklı tabelaları uzakta parıldarken, otele doğru attığım adımlar kısa, çünkü müşterim zaten kapıda bekliyor. İçeri girdiğimizde perdeyi çekip lambayı loşlaştırıyorum; tenim hâlâ dışarıdaki serinlikle karışmış sıcaklıkla titriyor. İçeri girdikten sonra tek hareketim, bluzumun …